A Thousand Years

by: Christina Perri

Heart beats fast
Colors and promises
How to be brave
How can I love when I'm afraid
To fall

But watching you stand alone
All of my doubt
Suddenly goes away somehow
One step closer

I have died everyday
waiting for you
Darlin' don't be afraid
I have loved you for a
Thousand years
I'll love you for a
Thousand more

Time stands still
beauty in all she is
I will be brave
I will not let anything
Take away
Standing in front of me
Every breath,
Every hour has come to this

One step closer

I have died everyday
Waiting for you
Darlin' don't be afraid
I have loved you for a
Thousand years
I'll love you for a
Thousand more
And all along I believed
I would find you
Time has brought
Your heart to me
I have loved you for a
Thousand years

I'll love you for a
Thousand more

One step closer

One step closer

I have died everyday
Waiting for you
Darlin' don't be afraid,
I have loved you for a
Thousand years
I'll love you for a
Thousand more
And all along I believed
I would find you
Time has brought
Your heart to me
I have loved you for a
Thousand years
I'll love you for a
Thousand more

#jr

Tao po ako

The last time I checked myself, sa pagkaka-alam ko, tao naman ako... may buhay, may pakiramdam.

Hindi ako bato, metal o kahoy na walang buhay para di makadama ng kahit anong sakit.

Hay... bakit may mga taong insensitive sa feelings ng ibang tao?

Un bang papasukin nila ang isang sitwasyon at kapag pakiramdam nila eh maiipit na sila, bigla na lang nila iiwanan ung sitwasyon.

Di na nila naisip ung mga taong involve o kasama nila sa sitwasyon na un dahil ang mahalaga lang sa kanila, makawala sila.

Wapakels kung nakasakit sila o hindi, kung nagdadalamhati ung mga taong naiwan nila o hindi,,, ang importante, di sila naipit at masaya sila.

Alam ko iba iba ang ugali ng tao pero di ba, pare-parehas na may puso ang mga ito?

At sa pagkakaalam ko, ang mga taong may puso lahat un may konsensya...

Ayoko nang magmakaawa at magpaapekto dahil di naman dapat.

Sana lang maging matatag pa ako sa mga araw na dadaan, dahil madami pa akong araw na haharapin at inaasahan ko na sa lalong madaling panahon, mawala na ang lahat ng ito.

Iwan na lang sa nakaraan kung ano man ang nangyari sa loob ng dalawang linggo at wag nang alalahanin pa. Kahit ang masasayang araw na kasama sila, dapat ibaon na... At dalangin ko, di sana sila balikan ng karma dahil sa ginawa nila.

A Pain of a Mother and a Wife

If the tears falling from my eyes can ease the pain that my love ones having right now,

I will cry till it's gone...

If the pain I'm bearing today can ease what my love ones suffering,

I will bear it till they become fine...

If I can take what they are feeling tonight,

I will get it so that they can feel better now...

Seeing them suffering from their illness breaks my heart, 

And I will take all the consequences just to bring back their normal life...

quizbox.com

It's half passed eight in the morning when I decided to do some blog hopping, and there are things that I've realized (for whatever they are, I will share it to you after this blog).

One of my friend's blog was entitled as quizbox.com, in which I know that it is Q & A site. From there, I stopped reading her blog and visits the said site. When I saw this link, I click it and answered some few questions. After sometime, this is what the link concluded:

Your view on yourself:
You are down-to-earth and people like you because you are so straightforward. You are an efficient problem solver because you will listen to both sides of an argument before making a decision that usually appeals to both parties.

The type of girlfriend/boyfriend you are looking for:
You are a true romantic. When you are in love, you will do anything and everything to keep your love true.

Your readiness to commit to a relationship:
You are ready to commit as soon as you meet the right person. And you believe you will pretty much know as soon as you might that person.

The seriousness of your love:
You like to flirt and behave seductively. The opposite sex finds this very attractive, and that's why you'll always have admirers hanging off your arms. But how serious are you about choosing someone to be in a relationship with?

Your views on education
Education is very important in life. You want to study hard and learn as much as you can.

The right job for you:
You're a practical person and will choose a secure job with a steady income. Knowing what you like to do is important. Find a regular job doing just that and you'll be set for life.

How do you view success:
You are confident that you will be successful in your chosen career and nothing will stop you from trying.

What are you most afraid of:
You are afraid of things that you cannot control. Sometimes you show your anger to cover up how you feel.

Who is your true self:
You are mature, reasonable, honest and give good advice. People ask for your comments on all sorts of different issues. Sometimes you might find yourself in a dilemma when trapped with a problem, which your heart rather than your head needs to solve.


And honestly, most of the information given are all true and it is the exact description of who I am...

By the way, the link is entitled as Getting to know yourself better.

Nosebleed

Its been a year since the last time I experience the “Nosebleed” joke.

I was with our Branch Manager then, when I first encounter the “Nosebleed” term…

Iba pala ang feeling kapag ang kausap mo is born and raised in Britain na super naman maka-accent… nakaka-“Brain Freeze”!!!!

Sumakit ang ulo ko sa pakikipag usap ko sa kanya. Sa billis ng salita nya na may British Accent, ewan ko na lang kung saan ako pinulot nung mga panahong yun..

Anyway, as years goes by, na-used din naman ako sa kanya especially with his British Accent and thanks to him dahil kaya ko ng makipagsabayan ng English sa kanila kahit wala akong accent ng katulad sa kanila and for sure di na ako mangangapa at magwa-wonder kung ano ung mga pinagsasasabi nila.

Pero akala ko lang pala un… kasi may tumalo pa sa Branch Manager naming Briton…

Proud to be Pinoy pa naman ako,,, Im not against naman sa mga taong di marunong mag English,,, kahit din naman ako minsan na-o-off grammar or spelling ako. What to do kung un lang ung kaya nila di ba.. respeto sa mga kabayan natin na sumusubok na magsalita ng ingles para makasabay sa mga ibang lahi...

Pero naman kasi.. may mga kabayan tayo na nakapunta lang sa ibang bansa, kung maka-ingles eh bonggang bongga… masabi lang na nanggaling sila sa ibang bansa o nasa ibang bansa sila, kahit mali mali na at nagkanda buhol buhol na ang dila nila sa pag sasalita ng inglres, sige pa rin sila, maisingit lang ang pag-i-ingles…

Ok lang sana kung ang salitang ingles na lang ang paraan para maintindihan sila, ang kaso hindi eh… pwede din naman silang magtagalog kasi pinoy naman din ang kausap nila..

Ok lang din kung ibang lahi ang kausap nila dahil kahit naman ang ibang lahi minsan na-o-off grammar din naman, pero naman, kapag kabayan na ang kausap, sana man lang magtagalog na lang lalo pa’t sa email, bb or sms lang naman kau nag uusap…

Ok lang naman kung haluan ng ingles ang mga sinasabi mo, pero naman, ilugar naman.. di kasi nakaka-impress..

Eto, iilang mensahe na nareceived ko na sadya namang nakapagpasakit ng ulo ko…

"I know hard to believe me but the truth it is?”
(Ano daw?)

“I’ll wait to guess you later…”
(Hihintayin mo ako para hulaan mamaya???)


Hay naku!!! Iilan lang ito sa mga mensaheng natanggap ko, nabura ko na kasi ung iba.. pero promise, masakit sa ulo kapag ang kausap mo, ganito…

CLOSURE

Closure (psychology)
From Wikipedia, the free encyclopedia

Closure or need for closure are psychological terms that describe the desire or "need" some individuals have for information that will allow them to conclude an issue that had previously (for them at least) been clouded in ambiguity and uncertainty. Upon reaching this conclusion, they are now able to attain a state of epistemic "closure".


Do an ended relationship requires closure even if it was ended long time back?
Do we really need to do it?

A friend told me that it is better to have it, and the other says, if you have an ended the relationship then there is no need for the "closure".

I read an article about this (http://forevertwentysomethings.com/) and it says at the bottom of this article is,,, "Closure doesnt really works. It only gives you two things.. 1- bring your ex back in your life furthering the moving on process… and 2- make you look like a moron...)

Since I follow my first friend's advise, and it was too late to read the said article, sending a closure note to one of my ex'es really made me look like a moron or id rather it to be called "stupid".

So to all the girls out there and looking for a "CLOSURE" thing with your ex'es... better NOT to have them..

Read the article and you will understand why...

anong petsa na???

ai! natutuwa ako promise... 

akalain mo un 3 taon na ang nakalipas at eto ngayon ako muli na namang tumitipa...

hay,,, sayang nga lang at nabawasan ako ng avid reader pero im sure naman na kahit di niya dalawin ang blog site ko, eh alam nya kung anong ginagawa ko.

nakakatuwa namang malaman na 2 blog account pala ang ginamit ko sa blogspot bukod pa un sa friendster blog at sa multiply blog.. hihihi...

sana mainspire ulit akong gumawa ng tula, magsulat kung ano ano at maglahad ng kwento...

hanggang sa muli! nagtanggal lang ako ng agiw. ikaw ba namang di dumalaw sa bahay mo ng 3 taon eh...

paalam!

halo - halo

Si Lenard, Si Amber at ang Butterfly

Lenard : Murmur - murmur - murmur
Amber : Mumble - mumble - mumble
Lenard : Murmur - murmur - murmur
Amber : Mumble - mumble - mumble

Maya maya....

Butterfly : Aray ko! aray ko! aray ko! tulong!!! tulong!!! tulong!!!
Lenard : Murmur - murmur - murmur
Amber : Mumble - mumble - mumble

at ang kawawang butterfly hawak ng dalawang babies na nag-aagawan... (Siguro naiimagine nyo kung ano ang minu-murmur at mina-mumble ng dalawang babies...

Chechen at Chechup

Mommy at Ate... nagchachat...

Mommy : Kamusta na si Chechen?
Ate : Ok lang... Masaya naman si Chechup eh, pero napagsabihan ko kanina...
Mommy : Bakit?
Ate : Eh di ba sinabihan ko na nga siyang wag PDA sa bahay kasi baka si "feel ko ang tsinelas ko" eh makakita ng dahilan para gumawa ng istorya...
Mommy : Oo nga.. pero ano ba ang nangyari bakit mo pinagsabihan?
Ate : Kasi ba naman eto si Chechup, biglang humiga sa lap ni Chechen kahapon eh nandon si Kuya
Mommy : Sinasabi ko na nga ba eh.. yang kapatid mo ang babantayan mo hindi si Chechen, baka halayin ni Chechup si Chechen...

Note: Paki-check ang site na ito para malaman kung sino Chechen at Chechup... (Chechup, anak ni Mommy)... imaginin nyo na lang ang reaksyon ni Ate...

Ang DMs at Employees

DM (1) : Hi! Good morning! How are you?
Employee (1) : Hi! Im ok.. and you?
DM (1) : (Smiled...)

DM (2) : Hi! Good afternoon! How are you?
Employee (2): Hi! Im ok.. and you?
DM (2) : (Smiled...)

Employee (3) : Hi! How are you?
Employee (4) : Im ok.. how about you?
EMployee (3) : (smiled..)

and so on...

Bakit ganon? Automatic bang laging ganyang ang simula ng conversation ng mga tao dito sa opisina?? Pambihira!

Yan na muna.. next time na yung iba.. hehehe..

... Speechless ...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.................................................................................................................................

The Five Luminous Mysteries

Habang ako'y abala sa pag-aayos ng aking mga dasalin... naisipan kong isama na rin ang rosary sa aking covenant with Papa God... Dahil kailangan ko ng kodigo... humingi ako ng tulong kay Pareng Google...

Sa aking pagkakabigla... ang dating alam kong 15 Mysteries ay naging 30 na...

TOTOO po bang may Luminous Mysteries na???

please check this website: The Five Luminous Mysteries

Kung totoo man po... pagpaumanhin nyo na po't hindi ko po alam..

... which of which ...

Are you in a service becuase you loved to serve the Lord?

OR

Are you in a service because of the people you are with while serving the Lord?

Which of which???

This question always pops up in my mind... does anyone care to answer it for me?

.... place were we belong ....

Villa No. 21 is a blessing in disguise to everyone of us...

Unti unti kasing nabago ng bagong tahanan namin ang mundo ng bawat isa sa amin... I mean, dito ko naramandaman ung matagal ko ng hinahanap na tahanan... un bang magiging comfortable ako sa lahat ng bagay, although, comfortable naman ako sa ibang naging tahanan namin, pero dito kasi ramdam kong at home ako...

Iba ung paki-ramdam ng nasa malawak na galawan ka.. hindi ka nasasakal at parang lagi na lang naghahabol ng hininga... Sa umaga, ang liwalas ng paligid... hindi mo kakakitaan ng lungkot o ano man... ang sarap magpahinga... kahit nga si Amber na aming anghel, lalong nagmistulang anghel sa bawat hagikgik na umaalingawngaw sa buong bahay... sa bawat himbing ng pagtulog nya sa araw araw... ibang iba kaysa sa dati naming tahanan...

Ang mga tao sa bahay, laging masigla... laging excited umuwi ng bahay at umupo sa sofa, habang sabay sabay kaming nanonood ng dvd at nagpapasahan ng makakain...

Nabago ng tahanan namin ang bonding ng bawat isa... lalong tumibay at lalong naging masaya... para bang sobrang tagal na naming magkakasama, as in literal na sobrang tagal...

Pero ang pinakagusto ko sa lahat... naayos ng Villa 21 ang mga problemang meron kami... kung ano mang hinaharap namin ngayon, alam ko at ng mga kasama ko sa Villa na iyon na malalagpasan namin un.. dahil ako, sila at kami, ay napagbuklod ng Bagong Tahanan namin...

parting time

Ganun yata talaga sa mundong ibabaw
Lahat ng bagay, pansamantala lang
Dalawang taong pinagsamahan
Tila ngayo'y hanggang doon na lang

Eto lang ang mga katagang kayang abutin ng aking isipan sa ngayon.. hindi ko maipahayag ng maayos ang aking nararamdaman... Yung totoo, hindi ko alam kung ano bang dapat kong maramdaman... Mixed ung emotions ko eh... Marahil, dahil mali ang naging expectations ko kaya ako nalulungkot ngayon.

Alam ko, maraming pagbabagong mangyayari at alam ko, di rin malayong mawalan na ako ng balita sayo... mawalan ako ng connection sa SFC at sa mga Kaibigan ko sa SFC... dahil din lang laman sayo kaya nila ako naaalala...

Pero ano namang magagawa ko, kapakanan mo lang naman ang iniisip mo at naiintindihan ko un... Alangan namang isakripisyo mo ang sarili mong kapakanan para lang sa amin di ba? Siguro di lang ako sanay na may muling mamamaalam..

At sa ating paghihiwalay... baunin mo ung saya ng ating samahan at ung pag-aalaga na ibinigay namin sayo... Maging masaya ka sa mga bago mong kasama at pamilya...

Paalam sa iyo kaibigan... Hanggang sa muli nating pagkikita.. Hangang sa muling pagbabasa ng ating mga blog...

si Ate

E: Ate, alam mo ba ung kantang ITSY BITSY (di pa tapos ang sinasabi ng sumabat si Ate...)
Ate: (Pakantang sinabi...) "Itsy, bitsy, teenie, weenie, yellow polka-dot bikini..."

At natawa si E dahil ang itatanong ni E ay related pa rin sa kantang ITSY BITSY SPIDER...

a minute

E: Ate, alam mo ba ung kantang ITSY BITSY (di pa tapos ang sinasabi ng sumabat si Ate...)
Ate: (Pakantang sinabi...) "Itsy, bitsy, teenie, weenie, yellow polka-dot bikini..."

tamang lyrics

ITSY - BITSY SPIDER

The ITSY BITSY spider went up the water spout.
Down came the rain, and washed the spider out.
Out came the sun, and dried up all the rain.
And the ITSY BITSY spider went up the spout again.

Ayan ha.. di na kayo malilito... wala ng TINSY WINSY at INSY WINSY...

kayabangan at karma

G: Ui! Sino ba ung kumanta ng TINSY WINSY spider?
E: Secret... hehehe... Tanong mo jan kay ----
G: Eiiiwww... nakakahiya ka! Ikaw un? Hahaha!! TINSY WINSY ha... INSY WINSY kaya...
E: (tumawa ng malakas!!!) Isa ka pa eh! Itsy Bitsy nga! Di ko na nga na-edit ung last line ng blog ko eh... INSY WINSY ka pa jan!
G: Itsy Bitsy ba? Kala ko Insy Winsy eh.. un kasi ang alam ko (no face reaction... parang deadma lang, pero di nya lama kinabukasan na-ka-blog na sya... at ngayon un..)

Lesson: Huwag magyayabang dahil mabilis lang ang karma...

ang part 4

The TINSY WINSY spider went up the water spout.

Down came the rain, and washed the spider out.

Out came the sun, and dried up all the rain

And the itsy bitsy spider went up the spout again.

Konting adivse...
Kung di sigurado sa lyrics... wag kantahin sa harap ng ibang tao...

I Love To Be

Yes...

I Love To Be...

... a shock absorber...
... a listener...
... an adviser...

NOT only because I can help them BUT also because...

... they made me feel I'm important to them...
... they trusted me...
... they made me see that I am gifted...

I thank God for giving me this gift because through this, I can ease people's burden...

Thank you God for making me your instrument

i thank God coz we're still blessed

These past few days, lalo kong na-a-appreciate ang buhay ko... despite sa mga nangyayari sa paligid ko, masaya ako at thankful dahil sobrang blessed kami ng family ko.

Dati rati, panay ang reklamo ko sa trabaho na kesyo ang baba ng sahod ko, kesyo masakit sa ulo ang trabaho ko, yadah... yadah... yadah... At ang lagi kong solusyon sa mga ganitong pagkakataon ay ang lumipat ng trabaho...

Minsan naman, masyado akong nagpapaapekto sa mga taong wala namang magawa sa buhay kundi galitin at asarin lang ako, wherein di naman dapat ako magpa-aekto dahil alam ko namang wala akong ginagawang masama sa kanila...

Pero dati yun... Ngayon, unti unti ko ng na-a-appreciate ang lahat sa paligid ko... Yun ay dahil sa mga kwento at experience na naririnig ko...

I thank God dahil patuloy ang pagbagsak ng blessings sa amin.

"... ang trabahong dati rati'y kinaiinisan ko... ngayon, minamahal ko na..."
Dahil sa pandaigdigang krisis, marami ang naapektuhan... kahit naman ang kumpanya namin, apektado... Di man ako makapag-demand sa amo ko na taasan ang sahod ko, gaya ng plano ko noong naka-leave ako, eh ok lang (sa ngayon?) dahil may trabaho ako at sumasahod ako...

"... ang mga taong walang magawa sa buhay... ngayon, ok na... tanggap ko na ganon talaga ang ugali nila.."
Akong nakakaintindi kaya dapat ako ang umintindi... at hanggang ngayon, patuloy ko pa ring ipinagdadasal na habaan pa ang pasensya at pag unawa ko sa kanila... at kung sakaling di ko na kaya, maipahayag ko sa kanila sa maayos na paraan ang mga bagay na nais kong iparating sa kanila...

"... ang patuloy na paglaki at magandang pangangatawan ni Angel, ni Amber at nang buong pamilya namin.."
Thankful ako dahil lumalaki silang malusog at matalino... and I know, lalaki silang may takot sa Diyos... same with our Family na mayroong maayos na pangangatawan..

"... ang matibay na pagsasama naming mag-asawa..."
Na kahit na madalas subukin ng panahon ang pagsasama namin, eh nahaharap namin iyon ng magkasama at di bumibitaw sa isa't isa... I thank God for being the CENTER of our relationship.. I thank HIM for holding and keeping us together... and also, I thank my Husband for giving his best and understanding in everything...

"... ang pagiging instrumento namin sa iba para makatulong..."
We have to share our blessings... Yun lang kasi ung way namin para maibalik kay God yung mga blessings na natatanggap namin...