Wish I Could

I wonder where you are right now
Wish I could see you somehow
Can't seem to ease the pain
Since you've been gone nothing's been the same
How I wish you could've stayed awhile
How I wish that I could see you smile for me

Wish I could hold you in my arms
Keep you safe and keep you warm
But now all I can do
Is hope and long for you

You're in my mind every night and day
Wishing you're part of me in every way
'Coz all I wanted to do was to always be there for you
Wish that I could tell you just how much I love you

I guess I should not fear
'Coz I know God can hear (I know)
And He's telling me you're alright
And there's no need to worry
Oh my baby, I am so sorry (so sorry)
If I had known, maybe you could've been here with me

Wish I could hold you in my arms
Keep you safe and keep you warm
But now all I can do
Is hope and long for you, you, you, you

You're in my mind every night and day
Wishing you're part of me in every way
'Coz all I wanted to do was to always be there for you

How I wish I could hold you in my arms
Keep you safe and keep you warm
But now all I can do
Is hope and long for you

You're in my mind every night and day
Wishing you're part of me in every way
'Coz all I wanted to do (I wanted to do)
Was to always be there for you

Wish that I could tell you just how much I love you(Wish I could)

Wish that I could tell you...that I love you

Eversince The World Begun

by The Survivors

I never knew what brought me here
As if somebody led my hand
It seems I hardly had to steer,
My course was planned.

A destiny that guides us all
And by it's hand we rise and fall;
But only for a moment time
Enough to catch our breath again.

And we're just another piece of the puzzle,
Just another part of the plan;
Oh, when life touches the other,
It's so hard to understand.

Still we walk this road together,
We travel through as far as we can;
And we have waited for this moment in time
Ever since the world begun.

Takin' in the times gone by
We wonder how it all began
We never know and still we try to understand.

And even though the seasons change
The reasons still remain the same;
It's love that keeps us holdin' on
Til we can see the sun again

And we're just another piece of the puzzle,
Just another part of the plan;
Oh, when life touches the other,
It's so hard to understand.

Still we walk this road together,
We travel through as far as we can;
And we have waited for this moment in time
Ever since the world begun.

And I stand alone, a man of stone, against the drivin' rain
And the night it's got your number, and the wind it passes your name;
And we search for truth, win or lose to whisper on again.
Where hopes still burns eternal,
We're the people of the plain.
And we're just another piece of the puzzle,
Just another part of the plan;
Oh, when life touches the other,
It's so hard to understand.

Still we walk this road together,
We travel through as far as we can;
And we have waited for this moment in time
Ever since the world begun.

Noon at Ngayon

Ilang taon na rin tayong magkakilala at alam kong naging saksi ka bawat bagay na pagbabago ko. Ultimo ang pinaka maliit na pagbabago ko ay alam mo.

NOON, madali akong mayayaya sa mga lugar o okasyon dahil NOON, malaya akong magdesisyon ng kung anong gusto ko.

NOON, nasasabayan ko kung anong gusto ng mga kaibigan ko dahil NOON, mag-isa lang ako. (Kahit naman nasa isang relasyon ako na walang kwenta, kahit papaano, nakakasama ako).

NOON, kahit anong oras umuwi, okay lang dahil NOON wala namang naghihintay sa akin, at kung meron man, kayang kaya ko namang palusutan!

NOON, kapag nainis ka, nagalit o na-asar okay lang sa akin dahil NOON alam kong mali ang mga ginagawa ko at dahilan ka para magalit.

Pero NGAYON, nagbago na ako.
- di na ko nakikipagsabayan
- di na ko pwedeng makipagpuyatan
- di na ako mayayayakad ng walang alinlangan

dahil NGAYON...
- di na ako malayang magdesisyon ng sa akin lang
- di na ako nag-iisa
- at may dapat na akong ikunsidera na parte ng buhay ko


Di ba masyadong malaki na ang ipinagbago ko, at kung meron pa akong hindi nasabi, alam kong alam mo kung anong mag dahilan noon at ngayon.

Maiinis ba ako?

Minsan sa buhay ng tao, may pagkakataong kailangan mong mag-desisyon sa dalawang bagay.

May pangyayari sa buhay ko nitong mga nagdaang linggo na kinakailangan ng desisyon. Pero sa bawat desisyon na bibitawan ko, palagi na lang may iisang taong kailangang magreact o magalit.

Naranasan nyo na bang mamili kung saang direksyon kayo tutungo? Kung kanan ba o kaliwa? O kung dederecho ka ba o hindi? Gayong alam mo naman kung ano ang kahihinatnan ng bawat desisyong iyong bibitawan.

Gusto kong mainis kapag nasa ganong sitwasyon ako, pero bakit pa? Wala rin namang mangyayari kung maiinis ako di ba? Kaya lang minsan nakakapikon na...

Ang hirap kasi eh. Either way, may magagalit. Kapag sumama ka sa isa, magagalit ung isa. Kapag hindi ka naman sumama, ung isa naman ang magagalit.

Nakakapikon. Nakakainis.

Nahihirapan din ako kala nyo ba? Kapag nag-iinarte kayo na para bang isang malaking kasalanan na ang nagawa ko.

Masakit isipin na hindi naiintindihan ang bawat desisyon na binibitawan ko lalo na’t alam naman kung anong dahilan. Pero ano bang magagawa ko? Wala naman di ba. Kahit naman, humingi ako ng tawad at sabihing babawe na langa ko, bale wala rin naman kasi inis lang naman nila ang iniintindi nila pero di nila naiisip kung anong nararamdaman ko sa mga pagkakataong iyon.

Minsan para wala na lang gulo, i-give up ko na lang kayo. Walang kaibigang ituturing, walang mapapangasawang sasamahan. Tutal, parehas nyo namang hindi naiintindihan kung anong nararamdaman ko, parehas nyong hindi naiintindihan kung anong sitwasyon meron ako. Siguro kung wala na kayo, mas madali na para sa aking kumilos, walang iisipin na baka may magalit, na baka may mapikon o magtampo.

At least, kung i-give up ko silang parehas at magalit man sila, patas sila kasi wala sa kanila kung ano mang napagdesisyunan ko.

Sana, ganon lang kadali yun para hindi ko na tinatanong ang sarili ko kung ano bang gagawin ko? Kung ano bang magiging desisyon ko! At isipin kung ano bang dapat na maramdaman ko.

Kamusta na ako?

Matapos ang ilang linggong pananahimik, kamusta na nga ba ako?

Ilang linggong pananahimik at ilang araw na wala sa sarili, ano kayang iisipin po kapag ganong tao ang makikita mo? Nababaliw? Torete? O nag-aadik???!!

Hindi naging maganda ang pasok ng Pebrero ko dahil sa maraming dahilan. Isang lingo pa lang ang nakakalipas pero pakiramdam ko ang laki na ng ipinayat ko. Ikaw nang mawalan ng gana sa pagkain, mag-isip ng mag-isip, at kung ano ano pa.

Nasagot ko ba ang tanong ko? Siguro hindi. Kayo na lang ang humusga dahil tatapusin ko na ang lathala kong ito. Nawalan kasi ako ng gana. May nilolook forward ako sa Friday pero pakiramdam ko, di na naman matutuloy at maghihintay na naman ako ng isa pang linggo.