...Ang aking HIMUTOK...

Tumanda ako ng ganito nang patas sa kapwa ko. Hindi nandadaya o nangugulang. Lumalaban sa tamang paraan, sumasagot nang ayon sa nararapat.

Pero sa dalawangpu’t limang taon na ako’y nabubuhay sa mundo, hindi ko malaman kung bakit sa lahat ng pagkakataon, lagi “akong” napapasama sa mga bagay na alam ko namang naging patas ako. Sa mga pagkakataong “ako” na ngang tumulong, “ako” pa itong naging masama.

Madalas, sa hindi ko malamang dahilan, matapos mo “silang” pakisamahan, tulungan at initindihin, bandang huli, ikaw pa itong nagiging masama. Hay.. Hindi naman ako nagbibilang ng mga bagay na itinulong ko sa kapwa ko.. Hindi din naman ako nanunumbat, ako’y nagtatanong lamang.

Nakakasama kasi ng loob ang mga bagay na katulad non. Hindi ko tuloy malaman kung sa kanila ba ako nagkamali, o ako ang nagkamali sa lahat ng pagkakataon na iyon. Alam ko namang sa sarili kong sobrang bait kong tao, na kaya kong magpatawad ng tao kahit gaano pa kalalim ang sugat na binigay nila sa akin. Kaya kong intindihin ang lahat kahit na alam kong sila’y nagkamali. Pero bakit ganito? Hindi ko malaman tuloy kung normal ba akong tao o sobrang tanga lang ako.

Kaninang umaga, may nag sabi sa akin na “masyado daw akong mabait kahit na isa akong maldita”. Natawa ako dahil parang contradict ang sinabi nya. Well, dinipensahan naman nya ang sagot nya, “nagmamaldita daw ako kapag alam ko daw na nadedehado na ako, ang pamilya ko at ang mga kaibigan ko. Lalo na daw ung mga taong sobrang trinetreasure ko. Pero kapag kabaitan naman daw ang pag-uusapan, ako na daw ata ang pinakamabait na taong nakilala nya...”

Ilang segundo din akong nanahimik at sa pagbuka ng aking bibig, ito agad ang aking nabatid “kung mabait nga ako gaya ng sinasabi mo, ayoko ng maging mabait”.

Siguro, nasabi ko un dahil sa sobrang sama na ng loob ko sa mga taong nakapaligid sa akin. Siguro, kaya ko nasabi un dahil hindi ko na kayang manahimik na lang sa isang tabi na hindi ko man lang nadedepensahan ang aking sarili.

Hindi kasi ako plastic na tao na magpre-pretend na wala akong narinig, walang nangyayari. Hindi ako plastic na tao na kakausapin kita kahit na alam kong dahilan ka ng lahat ng ito at hindi rin ako plastic na tao para pakitaan pa kita ng kagaya ng dati.

Hay... ang hirap maging mabait...

Ang Aking Sentimyento

~ Repost ~

18.08.2007 - 1:01 pm

Hindi ko maintindihan kung bakit ganito ang aking nararamdaman,
Takot at pagkabahala sa aking mga nalaman...
Akala ko’y wala kang muang sa iyong kapaligiran
Ngunit ang lahat pala ng ito’y pawang kabulaanan...

Hindi ako nagdaramdam sa mga bagay na aking nalaman,
Sapagkat iyon ay bahagi ng iyong nakaraan..
Ngunit ilang bagay pa ang aking matutuklasan,
Para maging dahilan ng aking pag-kabahala...

Tinanggap mo ako ng kung ano at sino ako,
Tatanggapin rin kita ano man ang naiwan mo..
Ngunit sana’y sabihin mo kung anong totoo,
Sino ka at anong meron ka sa nakaraan mo..


Related Links: My Sentments (English Version)

Eto para naman sayo...

Oo, sayo na hindi ko malaman kung anong meron sayo
At kung bakit ka masyadong apektado!

Simple lang ang sasabihin ko,
Sana maintindihan mo..
Siguro naman marunong kang magbasa,
At siguro rin naman malawak ang pag-unawa mo..

Huwag mong ikumpara ang sarili mo sa iba,
Lalong lalo na kung sa akin pa..
Iba ka, mas lalong iba ako,
Kaya wag mo kong itulad sayo..

Plastic ka, Tao ako..
Mataray ka, Maldita ako..
Kung maganda ka, ano naman ako???
Hay.. sabi ko naman sayo, magkaiba tayo!

Tahimik na ang mundo ko at planado,
Kaya wag mo na akong idamay,
Sa gumuguho mong mundo..

Ang taray di ba?!?!!
Kausapin mo ko, kakausapin naman kita..
Ako na ngang lumapit sayo, ikaw pang kumawala..

..Happy Ending..

Hindi naman lingid sa inyong kaalaman ang mga pinagdaanan ko sa buhay.. Hindi rin lingid sa inyo ang estado ko ngayon sa buhay..

Kanina, naisipan kong kamustahin ang mga taong naging parte ng buhay ko… Masaya akong nakausap sila at lalo akong naging masaya noong malamang kong masaya “sya”.

Bonus pa nito, nandoon din ung taong gusto ko “sanang” makausap pero hindi ako nabigyan ng pagkakataong sya ay makausap. Oh well.. ok lang… Pero gusto ko sanang iparating sa kanya na harmless naman ako.. Un nga lang, nakakamatay ang tingin ko.. hehehe… Joke!

Sana nga “welcome” pa rin ako sa “inyo”… Sana nga, “kayo pa rin ung dating” kakilala ko.. Although may mga sari sarili na tayong buhay nagyon, pero masaya akong mabalitaang masaya kayo ngayon.

At sayo, oo sayo.. di man naging maganda ang katapusan ng ating kwento, naging masaya naman ang katapusan ng kwento ng bawat isa.

Di ba Happy Ending!!! Dalangin ko ang katuparan ng pagplaplano nyo at hiling ko ang habang buhay na kasiyahan ninyong dalawa.


Paalala: Huwag mo sanang kalimutan ang responsibilidad mo bilang AMA. Ingatz! At masaya akong malaman na masaya ka sa piling nya! *winks*

Para Sayo

Sa tagal ng ating pagsasama,
Kilalang kilala na kita...
Saksi ako sa mga luha at pasakit,
Nang nakaraan mong naging malupit..

Lungkot at hirap,
Na noon ay iyong hinarap..
Nasa likod mo lang ako,
Aking pinapaalala..

Marahil masyadong sarado ang iyong isipan,
Sa mga kaganapan ng iyong nakaraan..
Kaya di mo nalalaman,
May mga tao sa iyong kapaligiran..

Sa paglipas ng ilang taon,
Sa wakas, nakita rin kitang maligaya..
Huwag mo sanang sayangin,
Ang sayang iyong natatamasa..

Masaya akong makita kang nakatawa,
At ninanamnam ang saya…
At lalo akong magiging masaya,
Kung mawala ng lubusan ang natitirang lungkot sa iyong mga mata…

Di natin alam kung paano maglaro ang tandahana..
Di natin alam kung ano ang susunod na kapalaran..
Pero sana tandaan mo, ano man ang dumaan,
Nandito lang ako para ika’y gabayan..

Harapin mo ang pagsubok,
Maging matatag ka sa paghamon,
Papaalala ko lang sayo,
Ang sinabi mo sa akin noong hindi pa kayo..

Lahat ng bagay, may katumbas na paghamon,
Lahat ng bagay ay may roong dahilan..
Wala kang dapat ikabahala,
Sa pagsubok na sa iyo’y dumadaan..

Maganda nga ang iyong kinabukasan,
Ngunit magiging masaya ka ba naman?
Simpleng buhay lang ang meron sya,
Pero alam ko namang abot langit ang iyong saya..

Ikaw ang nakakaalam,
Ikaw ang nakakaramdam..
Ikaw ang magiging tauhan,
Sa sinasabi nilang kinabukasan..

Marami akong gustong sabihin,
Marami akong gustong iparating,
Pero tanging ikaw pa rin,
Ang taong makakapagsabi..

Sabi nga nila,

Di masamang magsalita..
Maiintindihan ka naman nila,
Sapagkat ika'y mahal nila...

Kausapin mo sila,
Ipaalam mo kung anong meron ka,
Wag mong limitahan ang kakayahan nilang umunawa,
Lalo na’t alam naman nilang, doon ka magiging maligaya...

Huwag kang matakot,

Huwag kang mangamba..

Andito kami at nandito lang SYA,

Di ka bibitawan sa mga pasaning iyong dala-dala...

Kapatid...

Hindi ko masabi sayo ito ng harapan sa kadahilanang wala akong lakas ng loob na ika'y pagsabihan.. Matanda ka na at alam mo kung saan ka magiging masaya.. Matuto kang ipaglaban kung anong alam mong tama..

Hindi masama magdesisyon ng para sa sarili mo pero sa tingin ko, ang mahabang panahong nilaan mo para kanila ay sapat na at panahon mo namang bigyan ng tuon ang buhay mo.

Di ka tumatanda ng pabata, kaya nga may salitang tumatanda di ba? Kaya sana, matuto kang magsalita.. Wala namang mawawala kung kakausapin mo sila.

Buhay mo yan.. Minsan lang sayo ibibigay ng Poong May Kapal.. Wag mong sayangin, gawin mo ang dapat mong gawin... Paalala ko lang sayo, hiram lang natin ito... Ayokong makita kitang nanghinayang pagdating ng araw ng kukunin na NYA ito.

Mahal ka naman nila eh, alam kong maiintindihan nila ang gusto mo. Maaaring manghihinayang sila pero sa umpisa lang naman ito.

Hiling ko sa Poong May Kapal na ika'y gabayan sa desisyong iyong bibitawan..

Ikaw na ring nagsabi "Nagdesisyon ka ng ganyan... Successful man o unsuccessful, wala kang panghihinayanganan dahil alam mong sa sarili mong naging masaya ka.. Lahat ng bagay, kailangan mong mag-take risk, may consequences.." Eto na ang consequences, aatras ka na ba?

*** Ma-iba lang... Yahoooo!!! New record!!! 5 – 10 mins in the making! Nax! Mahaba haba din ang sulatin kong un ha kumpara sa dati kong sulatin na 5 mins din..