Joke Time!

Mula sa TEXTMATES ni Kuya Kukote!

Amo: Inday, titira dito ang biyenan ko ng 3 buwan. Ito ang listahan ng mga favorite nyang pagkain.
Maid: Opo, sir.
Amo: Kapag may niluto ka dyan, lagot ka sa akin!

Kulas: Siopao nga, yung babae.
Waitress: Babae?
Kulas: Oo, yung may papel na sapin, parang napkin.
Waitress: Ah! Lalake ang nandito.
Kulas: Lalake? Waitress: May itlog po!

Prof: Meron bang tanga dito sa klase? Kung meron, tumayo!
(May tumayong estudyante.)
Prof: Tanga ka ba?
Estudyante: Naawa lang ako sa iyo sir. Ikaw lang ang nakatayo eh, samahan na kita.

Minsan, puro ako biro, laging parang nakadrugs, lagi na lang nakatawa. Pero sana, maniwala ka sa akin, nagseseryoso din ako. Ako, ako ang magliligtas sa mundo, maniwala ka pare. =)

May mga lalakeng ok sa malayuan, talo naman sa malapitan. Tawag sa kanila, mga lalakeng uy! ay! “Uy! Ang cute nya! Ay, bading pala! Sapul ba? Toink!”

Fact 1: You cannot touch your lower lip with your tongue.
Fact 2: After reading this, 99/100 idiots would try it. =)

Nanay: Hala, sige, layas! Huwag ka nang bumalik dito sa bahay! Simula ngayon, huwag mo na akong tawaging nanay at hindi na rin kita tatawaging anak, naintindihan mo?
Anak: Sige dude, alis na ako. =)

Girl: Maganda ba ako?
Boy: Oo, kaya lang bumbayin ka.
Girl: Hindi naman ako mukhang bumbay ah. Tisay yata to!
Boy: Tanga! Bumbayin ang amoy mo! Para kang shawarma.

In a petshop, customer talking to a parrot, "Hoy! Can you speak ha? Can you speak? Bobo!"
Parrot: "Yes, I can!! Ikaw? Can you fly, ha? Can you fly? G**o!"

Sa panaginip ko, naglalaro tayo sa tabing dagat, bigla ka na lang tinangay ng malaking alon! Umiyak ako at sumigaw! "Loko kang alon ka ah! Ano bang akala mo sa kaibigan ko? Tae?!"

Higa kita sa kama. Tapos, huhubaran kita. Hahalikan kahit saan. Hahaplusin ko buong katawan mo! Tapos, tatanggalin ko ang Diaper mo. Baby, don't cry ha!

Minsan, sa buhay natin, hindi maiiwasang mabasa ng ulan, maranasan ang bagyo. Pero sa mga pagkakataong ito, tandaan mo kaibigan, payong ang dalhin mo, huwag kapote. Ano ka, Grade 1?

Lovers making love:
Gf: Alam mo love, ikaw lang ang nakapagkama sa akin!
Bf: Swerte ko naman!
Gf: Oo naman! Kasi, yung iba, sa sala, kusina, lababo, kubeta, kulungan, damuhan at marami pa! =)

I miss the TIMES.. and also the PLUS, MINUS, pati na rin DIBAYDIBAY! Hehehe. Ikaw? Miss mo rin ba?

While I was walking alone, something special happened, I can't believe what I saw.. Gems!... Yap! Ang tangkad pala nya noh? Kasama pa nya si Kres!

Life is like a road that we should pass thru till its very end. But if one day, you feel you're tired walking, I will comfort you in my arms sabay sabi, "May jeep naman kasi, bakit nilakad mo?"

American guy named Paul challenged a Filipino: Use my name 4x in a sentence. Pedro: "Paul, be carePaul, you might Paul in the swimming Paul!" Galing ng Pinoy!

Ina: Anak, dumudugo ang daliri mo! Akina't sisipsipin ko, dali! Tsup! Tsup! Ayan, wala na. Saan ka ba nasugatan, anak?
Anak: Wala po akong sugat, pinatay ko lang po ang garapata ni Brownie!

Driver: Hoy, tambay! Aatras ko BMW ko ha, sabihan mo ako kung mabubunggo na!
Tambay: Ok. Sige, atras... Atras pa! Sige, atras pa! Atras pa! BOG! Ok, bunggo na! =)

Bitoy: Dagul, bakit ang pandak mo?
Dagul: Kasi, bata pa lang ako, ulila na ako.
Bitoy: Anong kaugnayan nun sa pagiging pandak mo?
Dagul: Sira pala ulo mo! Wala ngang nagpalaki sa akin!

Tatay: Anak, painumin mo ang kalabaw!
Anak: Opo tay! Anak: Tay, ayaw uminom ng kalabaw eh!
Tatay: Saan mo ba inilagay?
Anak: Sa baso!
Tatay: Aisus! Di nag-iisip na bata! Lagyan mo kasi ng straw!

Ginulong Mundong Nananahimik!

Pasado alas diyes na ng gabi nang ang aking isipa'y mapunta sa kawalan.
Nakatingin sa malayo at tila wala ng paki-alam sa aking kapaligiran.
Ilang buwan na ang nakalipas at ilang taon na rin ang nagdaan.
Sa di ko malamang dahilan, muli ka na namang nagparamdam!

Bakit ka pa nagbalik sa mundong iyo nang tinalikuran?
Sa anong dahilan para ako'y iyong muling balikan?
Tahimik at payapa ang mundong aking ginagalawan.

Masaya't maayos na ang buhay kong iyong sinayang.

Tama na.
Huli na.
Wag nang magpaliwanag pa.
Wala na rin namang magagawa ang mga salitang sa iyo magmumula.

Mahirap bang intindihing masaya ako sa kanyang piling?
Mahirap bang gawin na ako’y iyo ng patahimikin?
Paki-usap ko lang sayo ako’y wag ng guluhin.
Nang ako’y manubalik sa mundong SYA ang aking kapiling.

LO BAT lang pala! BOG!

Oo! Tama kayo sa nabasa nyo! LO BAT lang ang mga hibang kaya natahimik na sila noong magsimula ang household namin hanggang matapos dahil kahapon (Friday), sa Cluster Assembly ng SFC sa Traders Hotel, nagpatuloy ang kahibangan nila! But this time, di na sila nag-iingles! Tingin ko, hindi sila fully charged kaya kulang ang kahibangan nila kagabi.

During the programme, ang 3 ay pigil na pigil sa kadahilanang may mga titos at titas at ang isa naman ay kasama ang fiancé kaya kontrolado pa nila ang kanilang mga sarili. Nang matapos ang program, pakiramdam ko kasi maaga pa at talagang gutom na gutom ako, nag-aya akong magbonding ang household namin. Di man kami kumpleto, natuloy pa rin kami sa pagba-bonding.

Mga tauhan:
Daddy Michael and Mommy Jho (Hibang no. 4)
Hibang 1 and Hibang 2 (Ate G at Lei)
G and ako
Hibang 3 (Lee)

1st Sequence:
Location: Sa loob ng sasakyan ni Daddy Michael
Scenario: Interview with Asaran!

Sa kadahilanang ang biglaang pagplaplano naming magbonding ay kasabay pala ng isang okasyon na naging dahilan para magkaron ng tanungan at asaran! (Hindi ko maikwento ng buo dahil baka may mga taong hindi maintindihan ang kwento at mabasa pa nila ito sa maling paraan, kaya sa mga taong kasama ko sa loob ng sasakyan ni Daddy Michael, tayo na lang ang magtawanan at mag-asaran!). Namumuno sa usaping ito, si Hibang No. 1!

2nd Sequence:
Location: Burger King, Al Riqqa
Scenario: Continuation ng asaran!

Habang hinihintay namin si Hibang No. 3 sa nasabing lokasyon, ang dalawang hibang (1 and 2) ay nanahimik muna pansamantala sa kadahilanang silay kumakain! Pero sadya talagang malakas ang epekto ng underlivered kfc kaya kahit kumakain ay patuloy pa rin sa pang-aasar! (Di ko pa rin talaga ma-ikwento sa parehas na dahilan!)

3rd Sequence:
Location: Dunkin Donut – Baskin Robin, Al Riqqa
Scenario: Magbalik tanaw, magplano at Hulaan mo ‘to!

Pagkatapos naming yanigin ang Burger King, Al Riqqa dahil sa kaingayan namin (ay! Nila lang pala dahil hindi naman ako nakikigulo dahil sa ako’y nagko-concentrate sa aking pagkain), napagdesisyunan naming mag-coffee sa lokasyong nabanggit at dito ipagpatuloy ang pag-iingay!

Gaya ng nabanggit na scenario, kami’y nagbalik tanaw tungkol sa mga pangyayari noong SWR, sa Traders at sa Burger King. Matapos ang pagbabalik tanaw, nagsimula kaming pag-usapan ang planong pagpapakasal nila Daddy Michael at Mommy Jho, at ng matapos ang pagpla-plano, muli na naman kaming nagbalik tanaw sa mga nakaraang kalokohan namin na unti unting naging dahilan para mahawa ako ng "konting" kahibangan nila.

Bumangka ang isang hibang (this time, hulaan nyo na lang kung sino sa mga hibang na nasa kwento ko ang tinutukoy ko dahil ayoko ng banggitin kung sinong hibang ito).

Daming kwentong nailabas ni Bangkang Hibang na napag-usapan at kahit ang iba doon ay di na namin alam (Daddy Mike, ako at si G). Pero si Bangkang Hibang, galing magdala! Panay ang kwento at tawa ng malakas hanggang sa isang malakas na BOG na lang ang narinig namin! Si Bangkang Hibang, natahimik! Sa sobrang kagalakan, nauntog pala si Bangkang Hibang sa pader!

Ang akala ng lahat, kahoy lang ang pader pero ng katukin ng isa pang hibang, ang pader, isa pala itong BATO!

Isipin nyo na lang na ang malakas na BOG na narinig namin na nagmula kay Bangkang Hibang ay sa PADER NA BATO pala nagmula! Kaya pala natahimik si Bangkang Hibang sa kadahilanang masakit sakit din ang pagkakauntog nito sa PADER NA BATO!

PERO ALAM NYO BA?!!! Kahit ang Pader na Bato ay di nakapigil kay Bangkang Hibang para manahimik! Nagpatuloy pa rin sa pamamangka si Bangkang Hibang na ikinaingay ng lahat. Hanggang pag-uwi! Bumabangka pa rin si Bangkang Hibang! Natahimik na lang ng makarating na sa bahay at ihimlay ang sarili.

Sana nga, ngayong araw na ito, bumalik na si Bangkang Hibang sa normal.

Ano bang nangyari sa Huwebes ko?

Oo nga! Ano nga ba nangyari sa Huwebes ko? Ang alam ko may Household kami ng 8.30 pm at syempre, 8pm ang out ko sa office plus Over Tawad pa, malamang sa malamang LATE akong makakarating ng Household.

7.30 pa lang may tumatawag na sa akin at eto ang kwento. Matapos ang mahabang pakikipag kulitan sa telepono, at 15 minutes extension sa office, sa wakas! Uuwi na ko.

Dial ng number:

Ako: Nasan kayo? Pauwi na ako. Sa bahay na tayo magkita para sabay sabay na tayo.

Kabilang Linya: Dumerecho ka na dito. Sunduin mo na kami.

Ako: Eh kakain muna ko ng hapunan sa bahay tapos saka ko kayo susunduin.

Kabilang Linya: Wag ka na kumain, dumerecho na kayo dito, may pizza dito.

Ako: Ok. Tawagan ko lang si Dan.

Baba ng fone. Dial ulit ng numero.

Ako: G! Wag ka munang kumain. Don na lang tayo kumain kina Ate Gina. May pizza daw don.

G: Ok. Nasan ka na?

Ako: Pauwi na ko. Sunduin mo na lang ako sa baba para derecho na tayo don.

G: Akyat ka na dito. Di ba sabi mo magpapalit ka muna ng damit?

Ako: Ayos sa lambing ha! Pahirap!

At mahabang kulitan pa...

Nakarating ako sa bahay, nagpahinga ng konti, nagpalit at niyaya na si G pumunta kina Ate Gina. Nasa baba na kami ng tumawag ako kay Lei para bumaba na. Habang naghihintay, patuloy pa rin ako sa pakikipagkulitan kay G ko.

Ng makababa ang mga hinihintay, sa di ko malamang dahilan, tila mga nakahithit ng mothballs ang mga ito o di kaya’y hindi naturukan ng gamot! Panay ang inglesan ng inglesan, kahit magkanda mali mali na ng grammar at pronounciation, sige pa rin sa ingles.

Ang akala ko noong una, ilang minuto lang ang lilipas at mawawala din ang mga kahibangan ng mga ito pero ano to?!?!?!!! Sa mahigit isang oras naming paghahanap ng masasakyan, ang dalawang naka-drugs eh patuloy pa rin sa pag-iingles!

Ako: Ano bang nangyayari sa inyo? Mga nakahithit ba kayo ng mothballs? Kumain naman kayo di ba?

Hibang: (Di ko na alam kung sino sa dalawang hibang ang sumagot basta ang alam ko, hibang ang sumagot sa akin) It is all because of the UNDELIVERED KFC.

Ako: Ano? Ano namang kinalaman ng KFC jan sa pagiging aning nyo?

Ate Gi: The story goes like this... blah, blah, blah...

Nang matapos ang kwento, sige pa rin kami sa paglakad ang dalawang hibang palakas na ng palakas ang mga boses at nakakaagaw na ng atensyon! Kaya ako, napadasal ako kay Lord:

“Lord, hindi po ito ang mga kaibigan ko... Ibalik nyo po sila sa normal na pag-uugali...”

Sumagot ang isa “This is our normal, you know!” (si Lei).

Napahalakhak kaming 4 at napadasal ulit ako “Lord, kung yan po ang normal nila, ibalik nyo na lang po sila pagiging abnormal nila o kaya po wag nyo po kaming hayaan ni G ko na mahawa sa mga ito at patuloy nyo po kaming proteksyunan laban sa mga ito...”

At malakas na halakhakan ang nakawala sa aming apat! Maya maya, biglang tumahimik... Akala ko, back to normal na ang lahat pero nagkamali ako! May mga kausap pala sa telepono. Ang hindi ko maintindihan, kapag may mga kausap sa mga telepono ang mga hibang, nagtatagalog ang mga ito at napakatinong kausap pero kapag naibababa na ang telepono at wala na ang kausap sa telepono, hala! Nagsisimula na naman ang dalawang hibang!

Napapakamot na lang sa ulo si G ko kapag nagsasalita na ang dalawang hibang. At ako, tinatanong ko ang sarili ko, “mga kaibigan ko nga ba ang mga ito?”.

Nakasakay na kami ng carlift at ang kahibangan ng dalawa ay nagpatuloy pa rin. Biruin nyo, pati driver na indiano natawa sa kakulitan nila lalo na sa kakulitan ni Ate G.

Ate G: Wat do you mean by Jaldi?

Ako: Jaldi sa tagalog, bilis!

Ate G: How about Yala?

Lei: Go!

Ako: Lets Go!

Ate G: Then why they are saying Yala Go?! So they’re saying Lets Go! GO! Why is that!?!

At ang driver, napatawa ng malakas dahil sa kalokohang iyon. Nakarating kami ng Al Baraha, pero ang dalawa, sige pa rin sa pagiging hibang. ORAS na ang nakakalipas pero matindi talaga ang epekto ng undelivered kfc dahil pati ang host ng household namin gayun din ang bunso namin sa household eh nahawa na! Ang bangis!! Bilis makahawa. Muli ko na namang napatunayang mahal ako ni Lord dahil hindi niya ako hinayaang masaniban ng kahibangan nila.

Pasado alas diyes na, ang aming Mommy Jho ay wala pa. At ang 4 na hibang na hindi ko na babanggitin sa mga pangalan nilang Ate Gi, Lei (mga pasimuno sa pagiging hibang), Lee at Thea (na nahawa sa pagiging hibang at ang isay malakas ang pagkahawa dahil nagkaron pa ng British Accent!) ay nagpatuloy sa pagiging hibang habang kumakain. Maya maya ng konti ang aming Mommy Jho ay dumating na!

Sa wakas!!!! May katulong na akong magpatino at magpabalik ng ugali ng 4 na hibang NGUNIT(hindi na pero :D) ano ulit ito??!!!!! Pati ang Mommy Jho, nahawa na!!! Graaabbbeee!!! Lima na silang hibang at ako na lang ang natitirang matino sa kanila! Ay! Meron papala, si Ate Ying! (Sorry ate ying! Muntikan na kitang di masali sa kwento, kasi ba naman, di ka nagsasalita eh pede namang magsalita noong araw na un, o baka di mo na kinakaya ung pagiging hibang nila???). Ang tagal bago mawala ang pagiging hibang ng mga ito. Akala ko nga sa fellowship na babagsak ang household namin dahil sa kahibang nilang lima pero powerful talaga si Lord dahil in last minute, napatino nya ang lima at nakapag simula na kaming pito sa pagha-household.

Nawala an pagiging hibang nila at pasado ala-una na kami nakauwi ng bahay.

Huling sulatin para sa Linggong ito! (17th September – 21st September)

Hay… Huwebes na naman! Ang bilis talaga ng araw! Next week sahuran na! Yahooooo!!! Teka, ano ano bang nangyari sa akin ngayon Linggong ito?

Isip... isip... isip...

Sabado ~ Hmmmm :-? Ano nga bang nangyari sa araw na ito? Wala akong maalala! Ano bang suot kong pamasok nong araw na ito baka sakaling maalala ko... hay.. wala talaga! Ah! Alam ko na! Naka palda pala ako!!! Hmmm... san naman ako nagpunta after work??? Wala. Dumeretso bahay na pala ako dahil gusto kong ipahinga ang katawan ko sa kadahilanang, wala pang 5 oras ang tulog ko mula huwebes hanggang sabado, kung bakit? Wag nyo ng itanong!

Linggo ~ after work, dumeretso na ko sa meeting place namin nila G at Lei. Sa RAK BANK para sabay sabay na kaming pumunta sa practice ng Creative Ministry para sa MEC.

Lunes ~ after work, saan ulit ako pumunta? Wala. Sa bahay lang dahil pagod ako at di pa nakakabawi ng tulog from what happened last Thursday and Friday, tapos nagpagod pa ako ng Sunday, kaya bale wala rin ung pahinga ko noong Saturday.

Martes ~ hayyyyy... pinakamasaklap na araw sa Linggong ito (at sana di na masundan!) after work, dumeretso na ulit kami sa practice pero this time di namin kasama si Lei. During practice, humiwalay ang 5 sa amin para mag-ensayo ng sayaw para sa Cluster ngayong darating na Friday. May tinanggal, may iniba at dinagdag. Marami ng ginawang exhibitions at this time (uli!?!) kasama na ako sa mga nag-exhibition. Sumakit ang katawan ko at alam ko napilayan ako dahil sa maling bagsak ko pero GO PA RIN dahil hindi naman para sa akin itong ginagawa ko eh, para kay Lord.

Habang nagpapahinga, napag-isipan ng namumuno na mag-OPEN FORUM. Kaya ang lola nyo, nagsalita hindi lang para sa sarili ko at pati na rin sa mga taong nagtanong sa akin.

Eto na nagsalita na ang lola nyo... normal lang naman ang lahat sa akin pero pakiramdam ko naiinis na sila at nagagalit na sa akin! Nang matapos ang open forum, isa isang nilapitan ang mga namumuno at nagtanong pero sabi nila hindi daw sila galit.

Pagdating sa bahay, nagdasal, nagreflect at nagdecide.

Miyerkules ~ isa isang tinawagan ang mga alam kong naapektuhan sa mga salitang binitawan ko. Hindi ko alam kung pano ko ipapaintindi sa kanila kung anong gusto kong iparating, basta ang alam ko, kung ano mang binitawan kong salita yesterday night, is NOT for MY OWN good, its for the benefit of all at hindi ako galit dahil normal ko na ang ganong way ng pananalita. Sinasabi ko lang kung anong nararamdaman ko at kung lumabas na nagtaas ng boses, I don’t mean it dahil natural ko na un. Sorry sa mga hindi nakakakilala sa akin pero what I voice out is what I only feel and what people asked me.

This day, I gave my decision to the one who’s handling the group.

Huwebes ~ hahaha!!! Ang lupit ng araw na ito! Dahil narinig ko na naman ang “tunay” at kakaibang halakhak ni ate G. Walang daya! Kakaiba talaga! Bakit? Un ay dahil dito.

Biyernes ~ Bukas, ito ang huling araw na magse-serve ako kay Lord thru dancing. Dubai – Cluster Assembly. 4pm – 8pm sa Traders Hotel.